Anne (53 jaar) laat aan een vriend zien wat er in haar kasten ligt. Ze legt uit
wat je allemaal kan opruimen.
De begeleidster klopt op de deur van Anne’s slaapkamer. Anne (62 jaar) staat geklemd tegen de deur van de kledingkast met haar vinger op haar mond. Ze wijst veelbetekenend naar de kastdeur. De begeleidster stelt haar gerust en uiteindelijk gaat Anne mee om te gaan ontbijten.
Het thema van deze lesbrief is hallucineren. Mensen met dementie zien, horen, ruiken of voelen soms dingen die er niet zijn. Die beleving kan fijn zijn, bijvoorbeeld mooie muziek. Maar ook eng. Er kan ‘iets’ zijn wat de aanleiding vormt voor de hallucinatie. Meer informatie vind je hier.
De casus ‘Ik ben Anne’ gaat in op haar levensverhaal en hoe de dementie begon (de weg kwijt). Hij geeft ook context aan de andere casussen, daarom is het raadzaam de film Ik ben Anne steeds opnieuw te bekijken.
Deel deze casus met anderen
Je kunt op verschillende manieren reageren als iemand met dementie hallucinaties heeft. De hallucinaties zijn het gevolg van hersenschade; dit hoort bij dementie-gerelateerde gedragsveranderingen. Blijf zelf rustig en ga niet mee in de angst. Soms helpt het om te praten over het onderwerp van de hallucinatie. Meer tips vind je hier.
Wat wel werkt of juist niet, is steeds weer anders en voor een deel onvoorspelbaar. De oplossing moet altijd bij jou als zorgverlener of mantelzorger liggen. Je komt steeds voor vragen te staan, vaak met ethische kanten.
Meer weten over omgaan met hallucinaties? In de Wegwijzer verstandelijke beperking en dementie vind je 100 praktijkvragen en antwoorden. Zo staat er op pagina 66-69 en 228-233 meer informatie over gedragsveranderingen en op pagina 234-237 over de impact op familie en begeleiders. Een papieren exemplaar is verkrijgbaar via reguliere boekhandels.
